Það eru nokkrir kostir við bráðna sölt sem gera þau aðlaðandi til notkunar í margs konar notkun. Bráðnu söltin sem eru oftast notuð í hitaflutningsforritum eru nítratsölt vegna lágs saltbræðslumarks, hitaeðlisfræðilegra eiginleika, lágs gufuþrýstings, hás rekstrarhita, tæringarárangurs og lítillar eiturhrifa.
Bráðin sölt hjálpa til við að auka hámarkshitastig þar sem hægt er að nota fljótandi hitaflutningsmiðil. Þó að einstök sölt séu nothæf í þessum forritum hjálpar það að sameina tvö sölt saman að draga úr bræðslumarki. Lækkað bræðslumark gerir lægra lágmarkshitastig í notkun, sem lágmarkar hættu á frosti.
Til dæmis er bræðslumark natríumnítrats 584 gráður F eða 307 gráður og bræðslumark kalíumnítrats er 631 gráður F eða 333 gráður. Samanlagt hafa söltin tvö bræðslumark 431 gráðu F eða 222 gráður. Þetta bræðslumark eykur verulega sveigjanleika saltsins til notkunar í ýmsum háhitanotkun.
Ef forrit virkar við hitastig sem fer yfir 734 gráður F eða 390 gráður og krefst tegundar af fljótandi hitaflutningsmiðli, þarf það að nota bráðið saltvökva.